|
Сэ зэманыжьым срикIэухщ,
Сэ зэманыщIэм срищIэдзапIэщ.
Сэ лIэщIыгъуитIым сралъэмыжщ,
Сэращ къэкIуэнум и кхъухь тедзапIэр.
Илъэс минищым сыхэбэкъуащ, -
Гъыбзэр нэхъыбэу илъщ си хъуржыным.
Гукъеуэ минхэм къысфIохъу я щIыIу:
Хэт си къалэмыр сэ зэстыжынур?!
Ben geçmiş zamanın sonuncusuyum,
Ben gelecek zamanında başlangıcıyım.
Ben iki zamanın arasında köprüyüm.
Benim; geleceğe kalkacak gemilerin limanı.
Üç binli yıllara adım attım,-
Ağıtlar daha çok dağarcığımda.
Binlerce üzüntülerimizin de üstünde:
Ben kalemimi kime bırakacağım?!
İKİZ
ЗДАЛЪХУ
Си бзэм сэрэ дызэтIолъхуэныкъуэу
Зы адыгэ анэ дыкъилъхуащ...
Здэнукъым сыкъэзылъхуар хаутэу,
Здэнукъым хаутэу къыздалъхуар!
İkiz kardeşiz dilimle ben
Doğduk ikimiz Adige bir anneden …
Çiğnenmesin annemiz istemem,
Ayak altında kalmasın ikizim, razı olamam ben. |