Çok uzun yıllar sürgünün ilk günlerinden beri var olagelen dönüş düşüncesini savundum. Anavatana dönülmediğinde “yok oluşun” kesin olduğuna inanan gruptandım. Kesin dönüş için arkadaşlarla birlikte ilk başvuruyu 1979 yılında yapmıştık. İmsél Özdemir, Bidanıkhu Nihat, Fahri Huvaj ile birlikte yaptığımız gezi sonrası, diasporayı iyi tanıyan, anavatana kolay adapte olabilecek ve iki taraf arasında köprü oluşturabilecek bir kadroya gereksinme olduğu sonucuna varmış, “en kısa sürede dönüş” kesin kararımızı vermiştik. Sovyetler Birliği Konsolosluğu’ndan her ay iki-üç aileye dönüş izni verileceği sözünü alınca da başvurularımızı yaptık. Türkiye’de gerçekleştirilecek devrimle sorunlarımızın çözüm bulacağını düşünenlerden de çok eleştiri almıştık, sorumluluktan, yapılacak işlerden kaçtığımız gibi şeyler söylenmişti. Dönüş için başvuranlar kimler miydi?

Özdemir Özbay, Nihai Yediç, Şükran Yediç, Muharrem Çurey, Güldane Çurey, Fahri Huvaj, Duriye Huvaj, İbrahim Alhas. Süleyman Yançatoral, Şengül Yançatoral, Necdet Hatam, İclal Hatam… Bende yazılı olarak tam liste yok. Başvuru yapanların hiç birinde de olduğunu sanmıyorum.

Anımsayabildiklerimi yazdım. Unuttuklarım lütfen alınmasın, anımsatsın, listeyi de tamamlayalım. 2 Eylül 1980 darbesi başvurularımızın ciddi takibine olanak vermedi. Sonra dünya genelinde bildiğiniz büyük olaylar, büyük değişiklikler… Sürgünden beri halkımıza nasip olan en büyük fırsat. İsteyenin dönebileceği koşulların ortaya çıkması… 1992 on Mayıs’ı ve Dönüş… Dönüş ile büyüyen sorumluluk… çalışmalar… başarılar… üzüntüler… coşku… kimileyin kızgınlık … geç kalmışlık duygusu…

Tüm bunlar daha ayrıntılı yazılmayı hak etmiyor değil.  Planlanıyordu da. CC’de sevgili sitemizde, Rusya Cumhuriyeti Vatandaşlık yasası konusunda çaba gösterip göstermediğimizin sorulması, ısrar da edilmesi yapılan çalışmalar perdesinin aralanmasını gerektirdi. Günün birinde, planlandığı gibi çalışmaların tümünü yayınlayabileceğim umudu ile, Dönüş Platformuna da sunduğum, ve anavatanda kadro gerekliliği konusundaki düşüncemizin doğruluğunun kanıtı da olabilecek yazılardan birkaçı:

 

Not: Üzerinde tarih yok. Ancak metinde, Abhazya’ya ilişkin haberler 15 Eylül 1992 tarihi ile sınırlandığına göre gönderilme tarihi de o gülerde olmalı.

KAF-KURYÖNETİM KURULUNA
ANKARA

Değerli arkadaşlar.

Henüz Türkiye’de iken kararlaştırdığımız doğrultuda, anavatandaki resmi kuruluşların muhatap olarak Kaf-Kur’u görmeleri doğrultusunda yapmış olduğumuz çalışmaların olumlu sonuçlarını özellikle Adıghéy’de almaya başladık. Örneğin Ekim ayında yapılması düşünülen İkinci Adıghe Şarkıları Yarışması çağrıları bizim aracılığımızla muhaceret ülkelerine dağıtıldı. Enstitü bizim olurumuz olmadan Türkiye’den gelen öğrencileri kursa almıyor. İki doğrudan başvuruyu bize havale etmiş bulunuyor.. Cumhuriyetimiz kuruluş kutlamalarına Türkiye’den gelecek kişi bize soruldu.

Ancak bu tanınmanın gerektirdiği sorumluluk ölçüsünde aktivite gösteremez ya da aktivitemizi yansıtamazsak bir çok şey elimizden kaçar, atılmış olumlu adımlar da akim kalır.

Onun için:

1) Öğrencilerle ilgili çalışmaların son aşamasını, sizlere başvuru olup olmadığını,
2) Şarkı yarışmasına katılıp, katılamayacağını,
3) Kurtuluş kutlamalarına katılmasını uygun gördüğünüz kişilerin adlarını aşağıda yazılı faksa acilen geçmenizi diliyorum.

İletişimin daha sağlıklı ve hızlı olabilmesi için her bölgede karar yetkisi olmayan ve Adıghey ile bağlantılı birer temsilci bulundurmanın yararlı olacağı inancındayım.

Ayrıca Türkiye’de iken çevirisini yaptırdığımız RFC Vatandaşlık Yasası ile ilgili yeni gelişmeyi ve konuya ilişkin önerilerimi aktarmak istiyorum.

Suriyeli beş hemşerimize, yukarıda sözü geçen yasanın 18. maddesi e fıkrası uyarınca RFC vatandaşlığı verilmiş bulunuyor. (Rusya dışında yaşayan Rusya vatandaşı) Bu haktan yararlanabilmeleri için başvuru belgelerine bir de dedelerinin Kafkas göçmeni olduğunu belirtir belge eklemişler. Dedelerinin Rusya’nın himayesindeki topraklardan olduğu kanıtlanmış böylece.

Birinci önerim herkesin nüfus dairelerine başvurarak dedelerimizin Kafkas göçmeni olduklarını gösterir belgenin alınması. İlk yerleşmede yeni ve göçmen yerleşim alanı olan köylerin bu belgesinin köy olarak alınması işi çok kolaylaştıracaktır. Yetiştirebilenler hemen başvuruyu yapabilirler. Çünkü bildiğiniz gibi yasadan yararlanma süresi, kabul tarihi olan 28.11.1991 tarihinden itibaren bir yıl idi. Bir de mümkün olduğunca çok imzalı olarak, Rusya Yüksek Sovyeti’nden başvuru süresinin uzatılması talebinde bulunulabilir.

Ancak Abhaz sorununun vatandaşlığa kabulde olumsuz etkisi olabileceği kuşkum da var. Dolayısı ile başvuruların sınırlı sayıda tutulması da kararlarınıza bağlı. Ancak bu yasadan yararlanmayı düşünmesek bile Kafkas göçmeni olduğumuzun belgelenmesi ilerde gerçekleşeceğini umduğumuz, devletler arası göç anlaşmaları için temel oluşturacaktır.

İkinci önerim en yakın nüfus sayımında anadilimizin mutlaka yazdırılması konusunda şimdiden yoğun kampanya açmak. Bu da ileride gündeme geleceğini umduğumuz anlaşmalarda çıkış noktası olabilecektir.

Abhazya ile ilgili size verebileceğim son haberler (15.9.1992) ise şunlar:

    - Ateşkes tam olarak uygulanamıyor. Şvarnaddze Moskova’da imzalanan ateşkes anlaşması hilafına Ardzınbe’nin çekilmesi, meclisin dağılması konusunda ısrar ediyormuş.

    - Bununla ilgili olarak Ardzınbe Yeltsin’e durumu bildirir mektup yazmış bulunuyor. Yine aynı konuda Carım’ın da Yeltsin ve Hazbulatov ile temasları var.

    - Gözlemci komisyonuna Carım’ın girişimleri ile Adıghey, Kabardey-Balkar ve Karaçay-Çerkes’ten birer temsilci konmuş buluyor.

    - İstanbul’dan gönderilen ilaçlar yarattığı bir çok sıkıntıdan sonra Adıghey’e ulaştı. Organize eksikliğinin haberleşmemiş olmanın sıkıntılarını yaşadık.

    - Başbakanımızın insani yardım konusundaki televizyon demecini, sonra da yardımın Perşembe günü Tiflis!e geleceğini öğrenmiş bulunuyoruz. Büyük mutluluk veren bu gelişmenin, duyarlılığınız, çalışmalarınız, katkılarız sonucu olduğunun bilinci ile KAF-KUR şahsında bütün katkısı olanlara başarılarınızın devamı dileği ile sonsuz teşekkürler…

    - Eğer elden geliyor ise bundan sonra olabilecek yardımların mutlaka Soçi yolu ile gelmesinin sağlanması, yardımın yerine ulaşmasını garantiler.
    - Buradakiler adına bir dileğimiz de derneklerimizde okunmuş gazete, dergi, kitap kampanyası açmanız. Yoksa dil bilmezlik, okumama ve elbette ki dünyadan bir ölçüde soyutlanmayı getirecektir.

Saygılarımla…
 

Değerli Ağabey,

Maykop’a döner dönmez orada iken konuştuklarımız doğrultusunda hemen çalışmalara başladım. Sayın başkandan randevu alarak yarım saat kadar görüştüm Çok ilgili davrandı, Namık Bey ile olan görüşmelerimiz ile de özellikle ilgilendi. Sağladığınız randevu için bir kez daha teşekkür etmek istiyorum.

Prensip olarak grubun davetini olumlu olarak karşıladı. Dış işleri gibi çalışan komiteye havale etti. Üç günlük tatil olduğu için sonucu alamadım. Tatil olmasa idi bu belgelerle birlikte davetiyeyi de sanıyorum gönderebilecektim.

Ayrıca daha önceki kuşaklardan pek alışkın olmadığımız, hem geneldeki çalışmalara hem de özelde bana gösterdiğiniz ilgiye çok teşekkür ediyorum. Yorulmaz katkılarınızla hem merkezi örgütlenmenin hem de bana çok ilginç gelen ve gerekliliğine kesinlikle inandığım günlük yayın organı düşüncenizin gerçekleşeceğine inanıyorum.

Ancak izninizle, özellikle siz kuşaktan çalışma arkadaşlarınızı size boşa vakit kaybettirecek kişilerden seçmemenizi bir kez daha hatırlatmak istiyorum. Onları açık olmaya zorlayın lütfen…

Sayın Büyükelçi Namık kemal Zeybek’ten görüşmemiz sırasındaki uygun görülen isteklerimizin gerçekleşme aşamasını da merak ediyorum. Görüşme sonuçlarını buradaki arkadaşlar da Türkiye’de konuştuğum arkadaşlar da heyecanla karşılamışlardı.

    - Bulgaristan ile göç anlaşması metinlerini hazırlayacaklardı.

    - Türk Cumhuriyetleri ile Kültür Anlaşmaları’nın metinleri.

    - Nüfus müdürlüklerinin isteyen herkese Kafkas kökenli olduğunu belirtir belge verilebilmesi için girişimde bulunacaklardı.

    - Rusya Federasyonu’na gideceklere de konut fonunun  25 dolar olarak alınmasını sağlamaya çalışacaklardı.

    - Bu konuda da bir dileğim olacak. Sizin bana verdiğiniz Ankara Bildirisi’ni okuyunca  aklıma geldi. Hem adı geçen bildirinin, hem de anlaşmaların Türkçeleri ile birlikte Rusçalarını da sağlayabilirsek büyük kolaylık olacak.

    - Rusça olarak basılmış ilmihalleri de unutmayalım. Bu konulardaki ve benim aklıma gelmeyen konulardaki uyarılarınız, çalarınız kısa sürede çok yol almamızı sağlayacaktır.

Türkiye’de üzüldüğüm konu ise, çalışmalarımızın teorik düzeyde iyi olmasına karşın pratikte yaya kaldığımızı gözlemem. Parasal konularda eli sıkılığımızın devam etmesi. Hele benim çok önemli olduğuna inandığım, tarihsel fırsat olarak değerlendirdiğim vatandaşlık yasasının hemşehrilerimiz arsında hemen hiç heyecan uyandırmamış olması beni sarstı diyebilirim. Bu kadar kolay, bir ülke vatandaşlığını kim kazanabildi, kim kazanabilir diye düşünüyorum. Yıllarca önce Türkiye’ye gelmiş Bulgar Türklerinin  birçoğunun vatandaşlığa henüz kabul edilmediğini biliyor olmak da hareketsizliğimiz karşısındaki şaşkınlığımı arttırıyor. Onun için lütfen bizlere hiçbir şey kaybettirmeyecek  sadece kazandıracak olan vatandaşlık başvurularımızı yapalım. Bu konuda kampanya açıp takipçisi olabilirseniz azımsanmayacak bir sayının sizden etkileneceğine inanıyorum.

Yararlanılacak yasa ve madde: Rusya Cumhuriyeti Vatandaşlık Yasası

Madde 18-e

Nüfus dairesi yada muhtarlıktan alınacak dedelerimizin Kafkas göçmeni olduğunu belirtir belge. Bu konuda kimlik belgelerimizde Adıghe olduğumuz belirtilmediği ileri sürülerek Dernek onaylı belge de denenebilir.

Buradaki dostlarınıza selamlarınızı söylüyorum çok seviniyorlar. Henüz gelmeyi düşünen çıkmadı. Sanırım onlar henüz gelmeden siz gelmiş olur  burada hepsini görürsünüz.

Haddim olmayarak kimi isteklerde bulundum, özür dilerim.

Her şey için yeniden teşekkür eder, sağlıklı, huzurlu uzun yıllar dilerim.

Aslan Arı, Osman Akyol ve tüm ağabeylerime sevgi, saygı ve selamlar…

Necdet Hatam
 

Değerli Ağabey…

Sayın Namık Kemal Zeybek’in başkan imzalı davetiyesini gönderiyorum Gruptan herkese ayrı davetiye göndermek devlet geleneğine uygun bulunmadı. Sizden beklediğim gelme tarihi belli olduğunda vakit geçirmeden beni haberdar etmeniz.

Grubun davetiyelerin ayrıca göndereceğim.

Daha önce konuştuğumuz şeyler hazır ise gönderirseniz sevinirim. Ayrıca basından Türkiye’ye gelen soydaşların nerelere nasıl yerleştirildiğine ilişkin, onlara nasıl yardım edildiğine ilişkin bilgiler toplayabilirseniz, hele yayımlanmış bilgiler varsa çok yararlı olacak.

Türkiye’den buraya dönen iki kazak köyünün belgesel öyküsü de önemli. Benzer şeylerin olduğu bir dosya hazırlamak istiyorum.

Hepinize selamlar, saygılar…

Necdet Hatam

Not: Size gönderdiğim yasa çerçevesinde bir haftada geçici değil Gerçek Vatandaşlık hakkını aldık. Kimi arkadaşlarımız kimliklerini de aldılar. Ben de yarın alıyorum…
 

Sayın Aslan Arı,
Merkezi Kafkas Derneği Kurucular Kurulu Başkanı-ANKARA

14-15 Nisan 1993 tarihleri arasında Adıghey’in cumhuriyet olduktan sonraki ilk bilimsel toplantısı yapılacaktır Maykop’da. Konuya ilişkin çağrı mektubunu çevirisini gönderiyorum. Bütün derneklerimize iletmenizi, bütün yayın organlarımızda yayımlanmasının sağlamanızı diliyorum. Ayrıca konuya katkıda bulunabileceğini umduğunuz bilim adamlarımız nezdinde özel çaba göstermenizi de bekliyoruz.

Kurul üyelerinden, Maykop’da kurulacak Senfoni Orkestrası  konusunda da benzer bir çalışma yapmasını diliyorum. Orkestrada çalmaya hak kazanan ve orkestra üyesi olacak sanatçılara birer apartman katı tahsis edilecektir.

Saygılarımla…

Necdet Hatam
Anavatana Dönenlerin Adaptasyon
Merkezi Kurucular Kurulu Adına

 

Sayın Başkan,
Saygıdeğer Genel Kurul Üyeleri

Tarihte birçok ulusun, uğrunda kan dökmek, can almak, can vermek zorunda kaldıkları onurlu ulusal yaşamın, vatanın anavatanımızın bizler, gümüş tepsi üzerinde sunulduğu, olağanüstü şanslı bir dönem yaşıyoruz. Bu fırsatı kaçırmamak, “yine geç kaldık” cümleciğini, söz dağarcığımızdan silmek, sizlerin sorumluluğunda. Toplum olarak nasıl tarihsel bir fırsatı kaçırmak üzere olduğumuzun farkında olmayanların, özellikle birilerine hizmet için, karşımıza çıkanların engellerini aşamamak, bizleri tarih önünde sorumlu olmaktan kurtaramayacaktır.

Muhaceret kesimimiz için sürgün, nasıl ki yok oluşun ilk adımı ise, Anavatan’a dönüş de onurlu ulusal yaşamın ilk adımıdır. Bu toplantı ile kuruluşunun kesinleşeceğine inandığım Derneğimiz, muhaceret kesimimizin anavatana dönmesi ve onurlu ulusal yaşama kavuşması yolunda büyük sorumluluklar üstlenecek ve bunları başaracaktır.

Bu umut, inanç ve güvenle hepinize, Adıghey Cumhuriyeti Maykop’tan gönül dolusu sevgiler ve saygılar…

Necdet Hatam
DÇB İkinci Başkanı

 

Değerli ağabey,

Uzun süredir beklediğimiz derneğimizin kurulmuş olmasına ve sizin de başkanlığı üstlenmiş olmanıza çok sevindim Biliyorum yorgunsunuz, biliyorum tahammülünüz azaldı. Biliyorum daha çabuk kızar, tansiyonunuz daha çabuk yükselir oldu. Ama yine hep birlikte biliyoruz ki başarılı olmak için birilerinin çok yorulması, kimilerinin “risk” dediği şeyi göze alması, kimilerinin “fedakarlık” dediği davranışları gösterebilmesi, dahası ulusal mücadelede bu davranışlarının fedakarlık olmadığının bilincinde olması gerekiyor. Ne mutlu bizlere ki  ulusal varlık mücadelemize katkıda bulunabilecek aklı, yararlı olabilecek imkanları buluyoruz kendimizde.

Değerli ağabey,

Ulusal mücadelede fırsatların hızla değerlendirilmesi aşamasında bulunuyoruz. Uzun yıllar Anavatansız ulusal varlık mücadelesinin başarıya ulaşamayacağını, kesin çözümün anavatana Dönüş’te olduğunu vurgulayıp durduk. Bu söylemin ulusal kaygısı olan her Çerkes’e ulaşabildiği, dönüş için düşünülemeyecek fırsatların doğduğu bir aşamadayız. Yasal, yönetimsel bir engelin olmadığı, Dönüş’ün tek engelinin Çerkes’in kendisi olduğu olağanüstü fırsatlar dönemindeyiz. Elbetteki böylesi olağanüstü fırsatlar döneminde yönetim kadrosundan olmak, halkının önderi durumunda olmak, halkının düşüneni olmak, bilinçli olmak bir şans, ancak büyük, çok büyük sorumlulukları da birlikte getiren bir şans. Bu dönemde bizlere, uzağımızda olmayan tanıdığımız kimi halklara, onların ulusal mücadele veren kadrolarına, bu kadroların fedakarlıklarına bakmak, bizlerin “özveri” olarak değerlendirilen kimi davranışlarımızı onlarla karşılaştırmak gerekir diye düşünüyorum. Üreteceğimiz politikaların, atacağımız adımların gerekliliğinin, yararlılığının tek ölçüsü de anavatan’a Dönüş’e katkısı olmalı. Dönüş’e ne getiriyor, ne götürüyor, mihenk taşımız bu olmalı bence.

Yine bu aşamada muhaceret kesimi (sürgün demeye dilim varmıyor) çalışmaları, çalışmalardaki titizlik, düzenlilik, hızlılık en önemlisi Anavatanla ilişkilerin sağlıklılığı, birliktelik, büyük önem kazanıyor. İyi organize olunmaz, politika birlikte üretilmezse, muhaceret kesimi, tarihsel topraklarımız üzerindeki Rus işgaline karşı mücadele ederken, tarihsel topraklarımızın bir kesimindeki Abhazya, federasyona kabulü ricası ile Rusya Federatif Cumhuriyeti'ne başvuruda bulunur.

Şimdi, ben Adıghéy’e geldikten sonraki, benim eksik bulduğum, yeterince titizlik gösterilmediğine inandığım kimi konulara değinmek istiyorum. Bu yazacaklarım bunların bütün sorumluluğu Aslan Arı’nındır anlamına alınmasın lütfen. Ayrıca muhaceret kesiminin Adıghéy ile ilgili benzer eleştiri hakkını da saklı tutuyorum.

1) Öğrenci sorunu. En çok başımızı ağrıtan konu bu oldu. KAF-KUR başkanı ve yetkilisi olarak anavatana ayak bastıktan hemen sonra rektörle resmi anlaşmamızı imzaladık. Öğrenciler için çeşitli seçenekleri ve enstitünün durumunu belirtir yazıları gönderdik. Ben en azından öğrencilerin kendileri ile ilgili seçenekleri, şartları belirtir yazıyı okuyup imzaladıklarını gösterir birer belge bekledim dosyalarında. Ancak bu yapılmamıştı ve sadece bu eksiklikten dolayı burada kıyametler koptu. Kimilerini sizlerin de duyduğu üzücü hadiseler oldu.

2) Sonradan ertelenen Devletler arası Ulusal Adıghe Şarkıları Yarışması bildirildi. Konu ile ilgilenildiğini belirtir bir resmi yazı alınmadı.

3) FC Vatandaşlık Yasası çok önemli bir yasa idi. Şimdilik, orada iken başvurunun sakıncaları var idiyse bile yeterince propagandası yapılabilir, sürenin uzatılması konusunda RFC’ne yoğun başvurular yapılabilirdi.

4) Adıghéy’deki Bilim Kongresine bir gözlemci bilim adamı gönderilebilir, bulunamazsa bir kutlama telgrafı çekilebilirdi.

5) İyi niyet heyeti en azından Adıghéy’de , nerdeyse devlet adamları düzeyinde ağırlandı. Onları gönderen kuruluştan uyarılarımıza rağmen bir teşekkür telgrafı gelmedi.

Peki bunları niye yazdım. Bizlerin bilinen insanların sorumluluğumuzun çok büyük olduğuna inandığım için. Eksiği ile fazlası ile şu aşamada , davayı ileri götürecek kadronun bilinen kadro olduğuna inandığım için yazdım. Birbirimizi uyararak, eksikliklerimizi gidererek, öncelikleri iyi tespit ederek, yöntemlerimizi iyi belirleyerek yapacağımız çalışmaların davayı çok ileri götüreceğine inandığım için yazdım. Başarı için Anavatan-Muhaceret ilişkisinin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha vurgulamak, bu ilişkinin göstergesinin de resmi yazışmalar olduğunu özellikle belirtmek  için yazdım. Yeni tüzel kişiliğimizin bu dönemde daha titiz, daha düzenli olmamıza katkısı olur düşüncesi ile yazdım.

Az daha en önemli konuyu unutuyordum. Ankara’da iken Osman Çelik ağabeyimizin aldığı randevu ile Başbakanlık Kafkasya Başdanışmanı Namık Kemal Zeybek ile bir görüşme yapmıştık. Osman çelik, Fahri Huvaj ve ben.

Sayın danışmandan hepsi de yerinde bulunan kimi isteklerimiz olmuştu. Rusça basılmış ilmihaller, Türkiye Cumhuriyeti-Bulgaristan göç anlaşmaları metinleri, kendi cumhuriyetlerimiz için de konut fonunun indirilmesi, bizlerin de TC. tvlerini izleyebilmesi, her iki ülke ve biz Çerkeslerin yararına olan çifte vatandaşlık anlaşması yapılması konusunda çaba göstermeleri, vb. Başkanımızın verdiği yetki ile de onları Adıghéy’e davet ettim. Buraya döner dönmez de başbakanlıktan imzalı davetiyeyi Osman Çelik ağabeye gönderdim. Bugüne kadar resmi yada gayri resmi bir cevap alamadım. Konu ile ne kadar ilgilenildiğinden bile haberim yok. Başkanın sorularını cevaplayamaz oldum ondan kaçar oldum.

Şimdi daha önce sözlü olarak ilettiğimiz DÇK İkinci Genel Kurulu ile ilgili resmi yazıyı gönderiyorum. Diğer ülkelerden dörder delegeye karşılık Türkiye’den 8 delege gönderilmesi uygun görüldü. Delegeler arasında Abhaz bulunmasında yarar var. Gündemde iki yıllık dönemin (çalışma raporu) ve Adıghe dili ile ilgili bilim adamlarının konuşmaları var. Bir de ben tüzük değişikliği de yapılmasında, yönetim kurulunun en az üç elemanının merkezin olduğu yerde bulunmasında yarar görüyorum. Bu konular düşünülmüş, üzerinde hazırlık yapılmış olarak gelinirse yararlı olur.

Sizlerden dileğimiz en kısa sürede delegelerin seçiminin yapılıp bildirilmesi. Kongre süresince sürecek olan kültür festivaline katkıda bulunup bulunamayacağınızın belirtilmesi. (halk oyunları, tiyatro, müzik grubu, resim el sanatları sergileri gibi. Çocuk sanatçılarımızın yapıtları çok ilgi uyandırır diye düşünüyorum) Anavatan dışındaki diğer derneklere bizim gönderdiklerimizin ulaşamayacağı kaygısı ile sizlerin de haber vermeniz.

Yazdıklarımı bir şikayetname, bir  resmi yazı olarak değerlendirmeyin lütfen. Bir dertleşme idi. Siz de kendi bakış açınıza göre kendi bakış açınızı iletirseniz o konularda da görüşlerimi iletir, buradaki koşulları anlatmaya çalışırım.

Gelecek arkadaşların DÇK’nin bir Adıghe-Abhaz kuruluşu olduğunun iyice bilincinde olması, Bütün Kuzey Kafkasya’nın birleşmesi, Rusya’nın hasım olduğu gibi görüşlerin belirtilmesinden kaçınılması, birleşilip RFC’nden ayrılınacak izlenimi verecek konuşmalardan, özelde, genelde kaçınılması gereğini özellikle vurgulamak istiyorum.

Hakiki başkanıma ve hepinize selamlar sevgiler…

Meşfeş’u Necdet
 

İbrahim, değerli Kardeşim.
12.12.1993

Bültenin ikinci sayısını da aldım. İyi bir gelişme çizgisi gösterdiği inancındayım. Mutlaka sürdürülmesi gereğine, sürdürüldüğünde de ulusal mücadelemize önemli katkıları olacağına inanıyorum. Bu beklentilerimin olduğu bir bülten için her ay bir yazı yazabilmek, bunu becerebilmek, benim için ayrı bir mutluluk olurdu. Ancak inin ki son derece yoğunum. Bu öylesine bir yoğunluk, deyim yerindeyse öylesine bir yük  ki çok aylak geçtiği bile oluyor kimi günlerimin. Üretemez işi ilerletemez duruma düşüyorum.

Dönüş’ü gerçekleştirmiş arkadaşların duyarlı olanları ile yöntem farklılığımız var. Hep “ben”i ön planda tutuyorlar. Diğer çoğunluk ise tamamen duyarsız gibi bir şey. Sonuç yıllarca önce olduğu gibi, hatta ondan daha yakıcı olarak kadroya ihtiyacımız var. Kadro eksiğimiz var. Yıllardır kadro olarak bildiğimiz arkadaşların en kısa sürede planlarını yapmaları, en kısa sürede dönebileceklerin dönmesi gerekir. “Yapılsaydı iyi olurdu, yapılmalı.” Diye düşündüğümüz çoğu şey burada kadro olursa daha kolay olacak. Bunu kısmet olur yazın döner, bizle birlikte yaşamaya başlarsan daha kolay anlayacaksın.

Anayasa Fatma hanımın getirdiği gazetelerde vardı. Her halde iletmişlerdir. Bugünkü oylamada kabul edildi. Size ters gelen şeyler olsa bile aleyhte yazmamanızın doğru olacağı görüşündeyim. Özellikle dışarıdaki insanımızın her yazısının, her eyleminin yararlılığı yada zararlılığı Dönüş’e olan etkisi ile ölçülmeli bence. Yıllarca önce olduğu gibi. Gerekirse bunları daha uzun da tartışabiliriz.

Vatandaşlık yasasını da almış olmalısınız. Konu ile gelişmeleri gecikmeden yazın lütfen. Sizler toplantı halinde iken, planladığımız düzenli telefon görüşmelerini bir türlü sağlayamadık.

Ayın otuz birinde radyomuzun Pazartesi programlarının tanıtımı yapılacak. Sonra da kısmetse her pazartesi aynı metrelerden ve aynı saatte Türkçe ve Arapça haberlerin de yer aldığı bir saatlik yayınlarımız olacak.

Geçenlerde Khabardéy’e gitmiştim. Kosta Dede ile görüştük. Çocuklardan gelen mektuba çok sevinmiş. Mektup masasının üzerinde duruyordu. Hepsinin gözlerinden tek tek öptüğünü iletmem ricasında bulundu. Mutlulukla iletiyorum Çocuklar yanıt beklemeden bayramlarda yani yıllarda Dede’yi anımsarlarsa çok mutlu olacak.

Bense iki konuda sizden acil yanıt bekliyorum ki şimdiye kadar çoktan gelmiş olması gerekiyordu. Biri oturma izni olan herkesi konut fonu ödemekten kurtaracak konut fonu genelgesine ilişkin. İkincisi de 23 Nisan bayramındaki davete ilişkin resmi yazının hangi tarihte hangi sayı ile yazıldığına. DÇB’ye gelen yazıda da bu sorduklarıma ilişkin belge yok.

Yazabildikçe sana iletirim. En kısa sürede oradan değil buradan yazar olman dileği ile gözlerinden öperim.

Hepinize selam ve sevgiler…

Meşfeş’u Necdet


Evet daha böyle çok çalışma var artık yayımlanmak, belki de kitaplaşmak için sırasını bekleyen. Daha önceki çağrımı da yineleyeyim bu arada. Olayları yaşayan arkadaşlar anılarımızı yazalım lütfen. Hepimiz öznel de olabilecek kendi özelimizi yazarsak, tarih bunların bileşkesinden nesneli çıkartacaktır…

Lütfen…