Yaz ayları geldi. Havalar düzeldi, çiçekler, böcekler derken bu seneki düğün sezonu da açıldı. Bizler için benzersiz bir olay düğünlerimiz. Bir arada olduğumuz, eğlendiğimiz, bazen yeni şeyler öğrendiğimiz, çağırmakla ve çağırılmakla gururlandığımız, bizi diğerlerinden farklı gösteren adetlerimizden.

Bambaşka bir telaştır düğünler; hem düğün sahibi için hem misafirler için. Hazırlıklar ve koşuşturmacalar günler öncesinden başlar. Tatlı bir telaştır tüm uğraşlar. Eksiklikler kalmaması için yapılanlar, planlananlar ayrı ayrı emek ve yürek işidir.

Her şey hazır olduktan sonra zaman ağırlama zamanıdır. Düğünleri olan gençler neredeyse unutulmuş, misafirler baş tacı olmuştur artık. Gruplarda yavaş yavaş yerlerini almaya başlamıştır. Thamadeler ve büyükler, akrabalar ve arkadaşlar, gençler. Bir vazgeçilmez grubumuz alkolize ekipler.

Evet alkolize ekipler. İsmi garip gelecek belki de. Ama; nasıl emniyet teşkilatının olmazsa olmazı motorize ekipleri varsa bizim düğünlerimizin değişmezidir alkolize ekipler. Düğünün neşesi onlardır aslında. Her ne kadar düğünleri sadece içki içmek ve şişenin dibini bulmak olarak görseler de, vazgeçilmezimizdir. Onlar olmadan ne düğünün nede oynanan oyunların tadı çıkar.

Sakın ha eleştiriyorum sanmayın. Derdim bu zamana kadar anlayamadığımız kıymetlerini hatırlatabilmek sadece. Her babayiğidin harcı mıdır 3 dakikada bir büyük bitirip, hiçbir şey olmamışçasına, o alkol havaya uçmuş gibi tekrar oyunun içerisine dönmek. Sallanmadan oynayabilmek o kıvrak dansları. Dimdik durabilmek diğerlerinin yanında.  Dünya üzerinde var mıdır alkolün bu denli aciz kaldığı başka insanlar. Alkol dile gelse bu durumdan sıkılır kendisini alkole vururdu belki de. Aşağılık duygusuna kapılır komplekse girerdi.

Kendi aralarında garip etikleri vardır. Herkes anlayamaz ve herkes düşünemez onlar gibi. Çoğu zaman düğün sahibinin bile adını bilmezler. Pek bir şey ifade etmez onlar için bu bilgi. Ziyafet ve alkol hazır olsun da ikram eden kim olursa olsun. Diğerleri gibi gafe, şeşen, kaşen gibi basit (!) şeyler ilgilendirmez onları. Bildikleri tek oyun fondip bira, kaşenleri votka, thamadeleri ise aslan sütüdür.

Amaç alkol olduğunda; amaç araç dengesi de girmiştir birbirine. Alkol, Çerkeslik, saygı, eğlence girmiştir birbirine. Alkol haricinde diğerlerinin pekte bir değeri yoktur aslında. Amaçta alkol, araçta alkol.

Her düğünde kendilerini belli ederler. Kendilerine has iş kıyafetleri olmasa da, şahıslarına münhasır ruh halleri ele verir kendilerini. Düğün alanında bakın etrafınıza, kenarda köşede düğüne katılmadan sürekli saatlerine bakan, ha bire düğün sahiplerine haber gönderen, ”sigoş bizi de sormadınız daha” diyenler varsa işte bizimkiler. Neşeler iki bardak tekel mahsulüne bağlı olur genellikle. Neşeleri ile birlikte toplum bilinçleri de açılır iki tek ten sonra.Hangi düğünde ne kadar içtiklerinden başlarlar sohbete, derken konu döner dolaşır gelir Çerkesliğe ve topluma. Şişenin dibi bulunana kadar toplumda kurtarılır asimilasyondan, dertlerinden.

Selamlıyorum sizleri alkolize ekipler. Her ne kadar toplum olarak ulvi amacınıza vakıf olamasak ta ayakta alkışlıyorum sizleri. Sizler olmasanız “en iyi Çerkes en çok içendir” sözü nasıl ispat olunurdu. Şişenin dibinde kendini kaybettiğinizde, karşınızdakinin üzerine yıkılarak oynadığınız oyunlardan, büyüklerle küçük kardeşiniz gibi hitap etmenizden nasıl  ibret alırdık.

Taş kesilsin bu topluma katkınızı inkar edenler. Bir kez daha selamlıyorum sizleri. Hatta kadehimi sizler için kaldırıyorum.

Sağlığınıza…