Öncelikle şunu belirtmek istiyorum: Milletler arasında ebedi düşmanlık olmaz. Bu günün şartlarına göre millet yararına olan politika neyi gerektiriyorsa o yol izlenir. Savaş, kin, nefret, anarşi, terör her ne ad altında olursa olsun hiç kimseye; aş, iş, mekan, sağlık, eğitim, giysi vb hiç bir şey bahşetmez, aksine bunların hepsini alır ve yerine kan ve gözyaşı bırakır. Her problemin bir matematiksel çözümü vardır. Formülü bilinmiyorsa araştırılır çalışılır, öğrenilir. Ama silahların konuştuğu yerde çözüm üretilemez. Her türlü insani hizmet barış ortamında üretilebilir. İnsanlarını aç sefil bırakan veya bırakmaya yönelik politika izleyen ancak halkına zarar verir.

Bir halkın diğer halklara saldırı veya düşmanlığının hiçbir mantığı yoktur. Halkların da zaten öyle bir problemi de yoktur. Kin ve nefreti körükleyenler bilmeden veya bilinçli olarak başka bir düşünce sisteminin piyonu durumundadırlar. Problemler art düşünceli piyonlar tarafından yapay olarak üretilmektedir. Bir kaşık suda fırtınalar koparılmaktadır. Dinler ve düşünce sistemlerinin hedefi insan mutluluğu, hakça paylaşım ve barış içinde yaşamaktır; fakat uygulayıcılar bu kisveleri kullanarak kişisel menfaatleri için birilerini bir diğeri üzerine göndermektedirler.

İnsanı yok etmeye yönelik her türlü vahşi davranış insan mutluluğunu hedefleyen hiçbir düşünce sisteminin ürünü olamaz. Burada bizlere Atatürk'ün "Yurtta barış, dünyada barış."ilkesi rehber olmalıdır.

Bizim özel bir durumumuz var. Şu halimizin müsebbibi olan hiç kimse şu anda hayatta değil. Şu veya bu nedenlerle dünyanın dört biryanında yaşamımızı sürdürmeğe çalışıyoruz. Şimdi "Eski hal muhal, ya yeni hal, ya izmihlal" sırrınca eski hali tarih olarak elbette bilmeli ve öğrenmeliyiz ama o geride kaldı. Şimdi ise yeni duruma göre mantık ölçüleri içerisinde çözümler üretmeliyiz. Çözüm üretmenin tek platformu ise sevgi ve barış ortamıdır.

Biz içerisinde yaşadığımız toplumlar arasında sevgi, dayanışma, ekonomik işbirliği, kültür transfer köprüleri oluşturabiliriz. Beraber yaşadığımız halklar bizim varlığımızdan rahatsızlık duymayacağı ortamları geliştirebilirsek; hem anavatanla bağımızı daha güçlendirmiş hem de halkımıza daha anlamlı yaşama, varlığını daha rahat idame imkanı sağlamış oluruz. Beraber yaşadığımız halklar bize potansiyel terörist gözüyle bakarsa bizim tüm faaliyetlerimizin kısıtlı olacağını görmeliyiz. İllegal hiçbir şeye karışmamalıyız.

Eğer insanımızı zerre kadar düşünüyorsak buna mecburuz. Elbette herkes aynı şeyleri düşünmüyor olabilir. Fakat konuşularak her ay ilgili olanlar olağan toplantılar yaparak çözümler üretilebilirler.

Biz halkımız için hangi olumlu katkıyı sağladık, sorusuna her toplantıda olumlu cevap aranabilir. Bu sitede birilerine saldırırken, karşıdakini çok rahat birilerinin adına çalışan diye suçlarken kendimizi de sorgulamalıyız. Acaba biz kimin adına saldırıyoruz?

"Medenilere galebe çalmak ikna iledir, söz anlamayan vahşiler gibi icbar ile değildir."

"Biz muhabbet fedaileriyiz, husumete vaktimiz yoktur."